Ci, Çı ekinin getirdiği felaketler diye önceden de yazmıştım. Geçmişteki büyüklerine Degolcü, Bismarkçı, Vashingtoncu diye dayatılan bir akım yok. Bizde de Atatürkçü, Ecevitçi, Türkeşçi, Laikçi, Türkçü, Kürtçü, Dinci diye içi boş sloganlar bilerek veya bilmeyerek esas bölücülük oluyor.  Hele Dinci diyerek hem aklına göre hakaret yapıyor, hem de kendi dinsizliğine kılıf arıyor.
Şahıslarla kaim olmayan boş sloganlarla değil ideal fikirlerle, eserlerle kişiler anılmalı. Ülkemizde uzun yıllardır tabulaştırılan şahıslara övgü ve karşı gruplarla çatışmalar yüzünden ne kadar geri kalmışlığımızın hesabını bile yapamadık.
Dünya’nın da çok yakından izlediği gibi ülkemizde son on beş yıldır efsane olacak bir kalkınma, yeniden yapılanma hamlesi yapılmakta. Bu harekatın tarifi bile zor lideri Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan! Bir cümle ile anlatırsak “eşek ölür semeri, insan ölür eseri kalır.” Sağ olsunlar çok sevenleri var, çeşitli övgüler yapılıyor. Ancak bir tanesi var bazıları ortak beğeni çoğaltmak için “Tayyipçi misin?” diye soruyorlar. Asla değilim diye yazıyorum.
Bu sorunun bile uygun olmadığı kanısındayım. O halde netice olarak şu cu, bu cu değil inancımızla, idealimize uygun laf değil iş üretenlerle hem hal olmalıyız.
Liderlerimiz başta olmak üzere hepimiz karınca kadarınca öldüğümüzde bir eser bırakabilmeliyiz. Mevlamdan hayırlı bir ömür, hayırlı ölüm niyaz ediyorum.
Okuyuculara selam ve dualarımla..!